Chase
& Status (live)
Pod jednym z koncertowych teledysków Chase & Status
fan napisał: „Publiczność nie musi się ruszać – bas robi to za nich”.
Ten cytat jest najlepszą recenzją a jednocześnie najlepszym
zaproszeniem na koncert tego duetu.
Na scenie elektronicznej dekada to wieczność, Chase & Status są
więc na niej od zawsze. Wydaje się, że właśnie nadchodzi ich moment
chwały, kiedy to dołączą do wąskiego grona zespołów
grających elektronikę i otrzymujących status (!) hedlinerów
największych festiwali. Wystarczy spojrzeć na fragmenty ubiegłorocznych
koncertów Chase & Status z Glastonbury czy T in The
Park, by zrozumieć, że dzieli ich krok od popularności The Chemical
Brothers czy The Prodigy. Zresztą ci ostatni są wręcz mecenasami
londyńskiego duetu – dwa lata temu zaprosili ich na organizowany przez
siebie festiwal Warriors Dance dając możliwość występu przed ponad 100
tysięczną publicznością, by w tym roku wspólnie zamykać
pierwszy dzień festiwalu Download. Ten występ jest obecnie jednym z
najbardziej komentowanych wyborów festiwalowych
nadchodzącego lata, gdyż Download to festiwal rockowo-metalowo, a Chase
& Status sklasyfikowani są na nim wyżej niż np. Machine Head.
Jak poradzą sobie Chase & Status przed nową publicznością,
okaże się już po występie zespołu na Burn Selector Festival 2012!
My nie mieliśmy wątpliwości, że Saul Milton (Chase) i Will Kennard
(Status) powinni pojawić się w wersji live w Krakowie. Płyty „More than
Alot” (2008) i „No More Idols” (2011) potwierdziły silną pozycję
producentów na brytyjskiej scenie elektronicznej. Ich
brzmienie w ciągu kilku lat ewoluowało od podziemnego, brudnego d’n'b z
początku kariery do nieco oszlifowanego, ale piekielnie tanecznego i
nadal bezwzględnego dla uszu uderzenia z pogranicza d’n'b i dubstepu.
Chase & Status chętnie zapraszają do współpracy
wokalistów. W trasy tradycyjnie jeździ z nimi MC Rage, a na
płytach można było usłyszeć m.in Tinie Tempah, Dizzee’go Rascala czy
Plan B, z którym Chase & Status nagrali
przebój „End Credits”. Chase & Status nie stronią
także od wyzwań, jakim musiało być nagrywanie z White Lies czy
produkowanie utworów dla innych wykonawców -
Rihanny, Snoop Dogga i wspomnianego Dizzee’go Rascala. Po sukcesie „No
More Idols” – platynowa płyta w Wielkiej Brytanii i 2 miejsce na UK TOP
40, duet komponuje i nagrywa materiał na trzeci album, który
ukaże się jeszcze w tym roku i ma wszelki potencjał by stać się dla
Chase & Status przełomem.

Hadouken!
Takie międzygatunkowe hybrydy bywają niebezpieczne, ale Hadouken! z
sukcesem połączyli muzykę rave, z elementami indie oraz grime’u.
Skorzystali z popularności jaką kilka lat temu cieszyły się zespoły
pokroju Klaxons czy Does It Offend You, Yeah?  i opierając się
na filozofii DYI założyli własną wytwórnię oraz nagrali
kilka singli demo. W Wielkiej Brytanii już tak jest, że kiedy nagranie
trafia do BBC Radio 1, dalej może być już tylko lepiej i szybciej.
„That Boy That Girl” stało się przebojem MTV2 i internetu, a kolejne
nagranie wylądowało na składance paryskiego labelu Kitsune. Nim na
rynku ukazał się debiutancki album Hadouken!, londyński kwintet
wykorzystał nieco mniej popularny w kulturze indie nośnik, czyli
mixtape. Na utworach Bloc Party, Plan B i swoich autorskich
kompozycjach wykrzyczeli co ich boli. Do tej pory „Not Here to Please
You” jest najlepiej ocenianą pozycją w dyskografii zespołu. Sukces
pierwszych nagrań dał grupie komfort współpracy z topowymi
producentami, m.in.: Jacknife Lee i Richem Costey’em, którzy
okiełznali zapędy młodego zespołu, co bez wątpienia przełożyło się na
popularność albumu i aż pięć wydanych singli. Dwa lata temu Hadouken!
powrócili płytą „For The Masses”. Kompozycje nabrały
przestrzeni a charakterystyczne dla rave’ów klawisze musiały
podzielić się polem działania z elementami charakterystycznymi dla
dubstepu. Była to z pewnością zasługa tria NOISIA, odpowiadającego za
produkcję. Hadouken! są jednym z tych zespołów,
który z powodzeniem, może znaleźć się zarówno w
line-upie festiwalu z muzyką rockową jak i elektronicznej imprezy,
gdzie liczy się przede wszystkim ich taneczne oblicze.
Totally Enormous Extinct Dinosaurs
TEED to naprawdę Orlando Higginbottom, syn uniwersyteckiego profesora z
Oxfordu, który sam też ma za sobą belferski epizod. Porzucił
jednak naukę muzyki w szkołach na rzecz edukacji przez słuchawki od
iPodów i soundsystemy w klubach. W ciągu dwóch
lat wyprodukował kilkanaście nagrań wydawanych w formie singli i
EP’ek, m.in. dla wytwórni Greco-Roman, założonej
przez Joe Goddarda z Hot Chip.
Jego „Prehistory” i „Prehistory
II” zaskarbiły sobie sympatię blogowej młodzieży, lubiącej
mieszankę połamanych rytmów, techno i  8 bitowych
kliknięć. W ubiegłym roku podpisał kontrakt z wytwórnią
Polydor i to w jej barwach ukazał się na swój
sposób przebojowy singiel „Garden”.
Wersja instrumentalna została wykorzystana w reklamie nowego modelu
popularnych telefonów, co momentalnie przełożyło się na
popularność TEED. 7 maja premiera debiutanckiego albumu TEED, ale
prawdopodobnie wzorem  Jamesa Blake’a, zachowa on
pole wolności za sprawą wspomnianego Greco-Roman i tam będzie wrzucał
co bardziej szalone produkcje.


Niki & The Dove
Niki & The Dove to sztokholmskie trio, które z
powodzeniem może wypełnić lukę po milczącym od kilku lat duecie The
Knife. W muzyce Niki & The Dove jest zarówno ten
niewypowiedziany niepokój znany z płyt rodzeństwa Dreijer,
jak i niebywała skuteczność w konstruowaniu przystępnych piosenek nigdy
nie ocierających się o popową papkę. To coś do czego szwedzka scena
muzyczna przyzwyczaiła nas już dekady temu.  Pierwszym
singlem, którym zwrócili na siebie uwagę, nie
tylko w rodzimej Szwecji było nagranie „DJ, Ease My
Mind” wydane w 2010 nakładem wytwórni Moshi Moshi
(nikt nie ma takiego ucha do debiutantów jak ta
wytwórnia). Aktualnie singiel doczekał się wznowienia i
oficjalnie poprzedza wydanie debiutanckiego albumu
„Instinct”.
Płyta ukaże się 14 maja. W Europie zespołem opiekuje się majors, a w
Stanach Zjednoczonych kultowy Sub Pop! Trzon zespołu stanowi wokalistka
Malin Dalhström oraz producent i klawiszowiec Gustaf
Karlöf. Skład uzupełnia perkusista Magnus Böqvist i
jego rola jest tu niezwykle istotna, ponieważ muzyka Niki & The
Dove pulsuje instrumentami perkusyjnymi. Nie bez powodu jeden z ich
singli nosi tytuł „Drummer”. Niki & The
Dove rozpoczęli rok 2012 w pierwszej piątce prestiżowego plebiscytu BBC
Sound Of 2012. Przed nimi festiwalowe lato i konfrontacja z
publicznością oczekującą po ich debiucie prawdziwego objawienia. Coś
może być na rzeczy, skoro dziennikarz The Guardian porównał
nagranie „Mother Protect” do „Running Up
That Hill” Kate Bush. Trudno o lepszą rekomendację.

Stay+
Kiedy jedni emocjonują się kolejnymi powrotami zespołów z
Manchesteru, nas najbardziej interesuje jedno z najmłodszych muzycznych
zjawisk tego miasta: duet Stay+. Z tygodnia na tydzień budzą coraz
większe emocje, już przez sam fakt, że niewiele o nich wiadomo. Nie
jest nawet pewne czy rzeczywiście w zespole jest tylko dwóch
członków, bo wszelkie informacje są usuwane, a znalezienie
ich zdjęć graniczy z cudem. Jeszcze kilka miesięcy temu nazywali się
Christian AIDS, a zmianę nazwy (wymuszoną protestami) przypieczętowali
EP’ką „Fuck Christian AIDS”. Wydawnictwo,
które ukazało się na początku lutego zbiera kilka
podstawowych utworów z ich krótkiej kariery,
przede wszystkim „Stay Positive” i
„Fever”. Na połowę marca zapowiadany jest singiel,
a na kwiecień kolejna EP’ka, z której nagrania
pewnie wkrótce pojawią na YT w formie teledysków,
bo ten obszar działania także leży w kręgu zainteresowań Stay+. Mocno
eksperymentalna elektronika, brudna jak podłoga klubu Factory po
całonocnym rave’ie.

Redinho
Redinho jest czołowym przedstawicielem wytwórni Numbers, dla
której nagrywają m.in. Jamie xx i Deadboy. Jako producent
Redinho biega od glitchu, przez IDM do nie dających wytchnienia
syntezatorowych bangerów, jak choćby w tytułowym nagraniu z
ostatniego singla „Stay Together”. Stały gość
elektronicznych audycji na antenie BBC Radio 1, odkryty jeszcze za
czasów, kiedy nocami rządziła tam Mary Anne Hobbs. Pracuje
nad debiutanckim albumem, którego możemy spodziewać się w
ciągu najbliższych miesięcy. O pracy and nowymi utworami opisuje w ten
sposób: „Ostatnio dużo mojej muzyki powstaje przy
fortepianie. Po zakończeniu biorę nagrania do studia i
próbuję pozmieniać w nich wszystko. Fortepian zastępuję
syntezatorem Juno, a wokalne nagrywam na Talkbox”.

Więcej informacji:
www.selectorfestival.pl

Organizator: Alter Art

Regulamin imprezy: http://www.selectorfestival.pl/info_pl.html

Brytyjska formacja działa od końca lat 70. Zespól utworzony w Birmingham, znany z masy chwytliwych przebojów oraz
oryginalnych teledysków. Na koncie ma przeboje „Girls on Film”, „Hungry Like the Wolf”, „Rio”, „Save a Prayer”, „The Wild Boys”,
„A View to a Kill” czy „Ordinary World”. Sprzedali też 70 milionów płyt na całym świecie. Tym razem muzycy przyjadą z
ostatnim albumem „All You Need Is Now”, który miał premierę w grudniu 2010 roku.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Organizator: J&J; Music Art

Smooth Jazz Night w FirlejuZespół SLOW, będący jednym z najnowszych objawień polskiej
sceny smooth jazzowej, wystąpi 14 czerwca we wrocławskim klubie Firlej.
Koncert rozpocznie się o godzinie 20.00.SLOW powstał w 2010 roku z inicjatywy gitarzysty Tomasza Kaczmarczyka i
pianisty Krzysztofa Wermińskiego, którzy swoje dotychczasowe
wspólne muzykowanie postanowili sformalizować w postaci
zespołu wykonującego „muzykę leniwą, smakowitą i
pogodną”. Jesienią ubiegłego roku ukazała się ich debiutancka
płyta zatytułowana „Art of Silence”,
która zachwyciła zarówno dziennikarzy muzycznych,
jak i słuchaczy „jakością pieczołowicie wyrzeźbionego
brzmienia”. W jej nagraniu wzięli udział, między innymi,
saksofonista Leszek Szczerba, basista Robert Kubiszyn, znakomici
perkusiści: Sławomir Berny, Michał Dąbrówka i Kenny Martin,
oraz wokalistki Kasia Piasecka i Ania Szarmach. Płyta zawiera dziewięć
utworów instrumentalnych oraz jedną piosenkę w wykonaniu Ani
Szarmach. Wszystkie kompozycje utrzymane są w spokojnym, nastrojowym
klimacie, tworzonym przez instrumentalną wirtuozerię, naturalny,
niebagatelny rytm i urozmaicone harmonie. Ale muzyka SLOW to, przede
wszystkim, subtelna i perfekcyjne dopracowana smooth jazzowa melodia,
która łatwo wpada w ucho i na długo pozostaje w pamięci
słuchaczy.

Podczas czerwcowego koncertu w Firleju SLOW wystąpi w składzie:
Sławomir Berny (perkusja), Tomasz Grabowy (bas), Tomasz Kaczmarczyk
(gitary), Leszek Szczerba (saksofony), Krzysztof Wermiński (instrumenty
klawiszowe).

www.slowmusic.pl

http://www.youtube.com/watch?v=TWcMPRRiumQ&feature=player_embedded

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Organizator: Wrocławskie Towarzystwo Gitarowe

Prawdziwa legenda ulicy, niestrudzony beatboxer i wokalista powraca do Wrocławia: Dub FX i Flower Fairy już 30 maja na scenie City Sounds w klubie Eter!

Australijczyk Benjamin Stanford zwany Dub FX to fenomen muzyczny na światową skalę, który sławę zdobył dzięki żywiołowym
występom na ulicach największych miast Europy skrzętnie dokumentowanym i rozprowadzanym w sieci. To właśnie głównie dzięki
internetowi Dub FX cieszy się od paru lat niesłabnącą popularnością także w Polsce. Warto dodać, że nie wspiera go żadna duża
wytwórnia, a mimo to na jego koncerty bilety wyprzedają się na pniu.

Twórczość Dub FX stanowią kompozycje składające się z generowanych głównie za pomocą jego własnego głosu
dźwięków, zapętlanych i przetwarzanych następnie na żywo partii przy pomocy rozbudowanych do tego celu urządzeń. W ulicznych
performance’ach Stanfordowi towarzyszy na co dzień jego narzeczona Flower Fairy (prawdziwe nazwisko: Shoshana Sadia),
którą Benjamin poznał podczas jednej z wizyt na Wyspach Brytyjskich. To ona wykonuje z nim najbardziej rozpoznawalne kompozycje Dub FX’a – “Everythinks A Ripple“, “Wandering Love“, czy “Time Will Tell“.

Dub FX ma na swoim koncie 2 płyty ‘live’ oraz studyjny album zatutułowany “Everythinks A Ripple”. To na tym krążku znalazły się kompozycje “Love Someone” i „Flow”, spopularyzowane w dużej mierze dzięki nagraniom zamieszczonym w serwisie YouTube. W 2010 roku Dub Fx przy współpracy z Siriusem wydał album zatytułowany „Dub FX and Sirius A Crossworlds”.

A oto część z najważniejszych dotychczas momentów życia muzycznego oraz niewątpliwych sukcesów Dub FX ujęta w
telegraficznym skrócie:

- 8 milionów odsłon filmów z udziałem Dub FX w serwisie YouTube – występ na Przystanku Woodstock przed ponad 400 tysiącami
osób

- występ na legendarnym festiwalu Glastonbury
- występ w roli headlinera festiwalu VOLT oraz Wake Up Festival
- 2 tysiące wyprzedanych koncertów podczas dwóch tras koncertowych po Europie

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Organizator: Stowarzyszenie Nasze Miasto Wrocław

Więcej informacji:
www.wrockfest.pl oraz www.ethnojazz.pl

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Organizator: Rock Serwis

Grupa MoCarta
to kwartet smyczkowy o ambicjach kabaretu muzycznego. Zespół
tworzy czterech absolwentów Akademii Muzycznej w Warszawie i
Łodzi. Filip Jaślar, Michał Sikorski, Paweł Kowaluk i Bolek Błaszczyk.

Zdobyte nagrody: Grand Prix XVIII Biesiad Satyry i Humoru „Złota
szpilka” 1997, II nagroda Przeglądów Kabaretów
PaKa 1998 i 2000, „Pingwin z brązu” – nagroda
zielonogórskiego środowiska kabaretowego, Grand Prix
Festiwalu Dobrego Humoru w Trójmieście, 2002. W 1999 roku
Grupa zaprezentowała swój drugi program pt. „Cztery pory
roku według Grupy MoCarta”.

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Zespół powstał
w 2005 roku z inicjatywy Maćka Zakrzewskiego. W 2007 ukazała się ich
debiutancka płyta „digitalllove” bardzo dobrze
przyjęta przez krytyków oraz słuchaczy. Digit All Love to 8
osobowy projekt łączący w sobie elektronikę, żywą sekcje rytmiczną
wzbogaconą loopami i analogowo modulowanym basem z triem smyczkowym i
delikatnym, eterycznym głosem Natalii Grosiak.

Repertuar koncertów we Wrocławiu

W 2010 roku zespół wydał swoją druga, niezwykle
różnorodna i pełną kontrastów płytę zatytułowaną
„V [fau]”. Ostre i drapieżne utwory łączą się na
niej z lekkimi i sielankowymi. Surowa elektronika ze szlachetnym
akustycznym brzmieniem. Całość zatopiona w rozpoznawalnym brzmieniu
zespołu opartym na dużym składzie z triem smyczkowym. Charakteru płycie
dodaje też polska poezja (Asnyk, Tetmajer, Wyspiański, Poświatowska)
oraz utwory instrumentalne.

Skład zespołu:
Natalia Grosiak – vokal
Maciek Zakrzewski – produkcja, elektronika
Radek Bednarz (Bond) – bas, modulacja niskich częstotliwości
Wojciech Orszewski – gitary, efekty
Michał Muszyński – perkusja, instr. perkusyjne
Olga Kwiatek – skrzypce
Olga Kończak – wiolonczela
Ewa Hofman – altówka

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Organizator:

Kutmah, Kidkanevil, Jim Coles, Blue Daisy,

Już 12 maja odwiedzając katowicki Plac Sejmu Śląskiego (Jazz Club
Hipnoza) poczujecie się jak w najlepszych londyńskich klubach! Impreza
Red Bull Academy Tempo Clash, uznana przez The Independend za jedno z
10 najgorętszych wydarzeń klubowych w stolicy Wielkiej Brytanii to
kilka godzin muzyki w wykonaniu tych DJów, którzy
niepodzielnie rządzili parkietami w zeszłym roku.

Zobaczycie między innymi reprezentanta wytwórni Brainfeeder,
Kutmaha, współodpowiedzialnego za międzynarodowy sukces
Flying Lotusa i Gaslamp Killera miłośnika abstrakcyjnych
rytmów i amerykańskiego hip-hopu, który nie bojąc
się żadnych ograniczeń zestawia w swoich setach funka z dancehallowymi
basami, tworząc taneczną mieszankę, przyprawioną smakami z całego
świata.

Podobnych wrażeń dostarczy Wam również Kidkanevil
– artysta odpowiedzialny za powstanie terminu
„imaginary hip-hop”, który w najlepszy
sposób opisuje komponowaną przez niego muzykę. Sięgając do
praktycznie wszystkich odmian hip-hopu, od mocno jazzujących brzmień w
tradycji legendarnego J-Dilla po kwadratowe rytmy, kojarzone z
klasycznym West Coastem i dodając do nich odrobinę IDMu oraz soulową
wrażliwość, od lat podbija publikę brytyjskich klubów, a
jego sety zaliczane są do najlepszych na świecie.

Razem z nimi pojawi się jeden z najbardziej kreatywnych
turntablistów i DJ-ów na świecie, Jim Coles,
przywożąc swój nowy projekt – Om Unit. Znając jego
poprzednie dokonania pod szyldem 2Tall, możecie się spodziewać
wirtuozerskiego popisu na dwa gramofony, laptop i przenośną
elektronikę, w którym hip-hop egzystuje na
równych prawach z garażowym
drum’n’basem, a całość spinają kosmiczne brzmienia
klawiszy, wyrwane wprost z najbardziej psychodelicznych nagrań z lat
70-tych.

Niekwestionowanym gwiazdom towarzyszyć będą również
debiutanci. Pierwszy z nich to Blue Daisy – najnowszy nabytek
wytwórni Black Acre, który udowadnia, że nawet w
2012 roku jest miejsce na hipnotyczny, instrumentalny trip-hop, tkwiący
korzeniami w latach 90-tych, na tyle jednak wizjonerski, by przynieść
jego twórcy porównania z Flying Lotusem i uznanie
wśród tak liczących się krytyków, jak Mary Anne
Hobbs, regularnie promującej jego utwory w swoich audycjach. Drugi
natomiast to ukrywający się pod pseudonimem Offshore Brytyjczyk Ewan
Robertson, którego muzyka oparta na basach i elektronicznych
manipulacjach powinna spodobać się każdemu miłośnikowi dubstepu,
znudzonemu coraz mniejszą pomysłowością gwiazd gatunku.

Pięciu doskonałych DJ-ów, kilkanaście godzin muzyki,
której nie usłyszycie nigdzie indziej i to wszystko w samym
centrum Katowic!

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

19.00- Ten Years After
21.00 – Savoy Brown
23.00 – Cactus

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.

Z prawdziwą przyjemnością zapraszamy na jedyny polski koncert
reaktywowanej w tym roku legendarnej formacji  TheAfghan
Whigs! Greg Dulli z zespołem zagrają 14 sierpnia w warszawskim klubie
Palladium!

Tegoroczna trasa wypada w momencie 25. rocznicy pierwszego występu The Afghan Whigs
na żywo. Dulli podkreśla: „Przez wiele lat pytano mnie o możliwość reaktywacji zespołu. Zawsze odpowiadałem, że nie ma takiej możliwości. W końcu sam zadałem sobie pytanie – a dlaczego nie?”. Pierwszym sygnałem, że trio może powrócić do koncertowania była solowa trasa Grega w 2010 roku. Na kilka występów dołączył do niego wówczas basista The Afghan Whigs, John Curley. Duet włączał coraz więcej nagrań Whigs do setlisty, a Dulli doszedł do wniosku, że mimo upływu wielu lat piosenki nic nie straciły ze swej niezwykłej mocy. To był bezpośredni impuls do tego, by zaplanować pełnoprawną reaktywację The Afghan Whigs w oryginalnym składzie.

Trio w składzie Dulli, Curley oraz Rick McCollum (gitara) powstało w 1986 roku w Cincinnati. Debiutancki album „Up In It” ukazał się w 1990 roku nakładem kultowej dziś wytwórni Sub Pop. Następca pierwszego krążka, doskonały „Congregation” ukazał się dwa lata później umacniając pozycję The Afghan Whigs na alternatywnej scenie. Takie utwory jak „Conjure Me” czy „Turn On The Water” zyskały status niezależnych hitów. Zespołem zainteresował się mainstreamowy label – Elektra. Efektem nowego kontraktu był album „Gentleman” (1993) uważany za jedno z najważniejszych dokonań w muzyce lat 90-ych. Album „Black Love” (1996) uważany przez wielu za najbardziej ambitne dzieło Afghan Whigs nie okazał się komercyjnym sukcesem, co zaowocowało rozstaniem zespołu z wytwórnią Elektra i podpisaniem umowy z Columbia Records. Efektem tych zmian był kultowy krążek  TheAfghan Whigs z 1998 roku – niesamowity album „1965″. Zdecydowanie najbardziej soulowa płyta w dorobku formacji
okazała się ostatnim albumem w dyskografii. Dulli poświęcił się następnie karierze z Twilight Singers i Gutter Twins kilkukrotnie
odwiedzając Polskę ze wspaniałymi koncertami.

Po kilkunastu latach The Afghan Whigs wracają – zagrają między innymi na festiwalach ATP czy Primavera. Z prawdziwą dumą możemy ogłosić, że Polska będzie jednym z nielicznych przystanków na europejskiej trasie formacji! Grupa zapowiada, że podczas
występów na żywo usłyszymy piosenki z wszystkich płyt, a także kilka niespodzianek oraz utworów nigdy dotąd nie
wykonywanych na żywo. Na scenie do podstawowego składu The Afghan Whigs dołączą na trasie perkusista Cully Symington (Okkervil River, Gutter Twins) oraz Rick Nelson (Polyphonic Spree, Twilight Singers).

Koncert w ramach cyklu Hortex:Sounds!

Źródło: Materiały promocyjne organizatora.